Taslim:Rəyyan ibn Şəbib hədisi

Rəyyan ibn Şəbib hədisi
Mövzu	Ağlamaq və İmam Hüseynə (ə) əzadarlıq
Nəql olunub	İmam Rza (ə)
Əsas ravi	Rəyyan ibn Şəbib
Ravilər	Məhəmməd ibn Əli Maciləvəyh, Əli ibn İbrahim Qumi, İbrahim ibn Haşim
Sənədin mötəbərliyi	Həsən və yaxud Səhih
Şiə mənbələri	Uyunu Əxbarir-Rza (ə) - Əl-Əmali (Şeyx Səduq)
	Silsilətuz-zəhəb hədis • Səqəleyn hədisi, Kisa hədisi • Ömər ibn Hənzələnin məqbuləsi • Vilayət hədisi • Vəsilik hədis • Əql və cəhl ordusu hədisi • Şəcərə hədisi

Rəyyan ibn Şəbib hədisi (ərəbcə: حديث ريان بن شبيب), İmam Rza (ə) tərəfindən Məhərrəm ayı və İmam Hüseyn (ə) üçün ağlamaq və yas tutmaq haqqında Rəyyan ibn Şəbibə söylənilmiş bir hədisdir.

Bu hədis Məhərrəm ayının ilk gününün əməllərinə, həmin ayda İmam Hüseynin (ə) şəhadəti ilə Məhərrəm ayının hörmətinin pozulmasına, İmam Hüseyn (ə) üçün ağlamağa və onu ziyarət etməyə tövsiyə olunmasına, İmam Hüseynin (ə) qatillərinə lənət oxunmasına, Əhli-Beytin (ə) sevincinə sevinməyə və onların kədərinə kədərlənməyə və onların vilayətini qəbul etməyə işarə edir.

Hədisin bir hissəsində, İmam Rza (ə) Rəyyana tövsiyə edir ki, əgər bir şeyə ağlamaq istəsən, Hüseyn ibn Əliyə (ə) ağla, çünki onu qoyun kimi qurban kəsdilər. Bu hədis, günahların bağışlanmasını, İmam Hüseyn (ə) üçün ağlamağın və onun qəbrini ziyarət etməyin savabını bəyan edir.

Bu rəvayət, Şeyx Səduqun “Uyunu Əxbarir-Rza” və “Əmali” adlı kitablarında nəql edilmişdir. Həmçinin “Əl-İqbal”, “Vəsailuş-Şiə” və “Biharul-Ənvar” kimi digər kitablar da bu rəvayəti bu iki əsərdən nəql etmişlər.

Məhəmməd Təqi Məclisi, Sahibu Hədaiq, Seyid Məhəmməd Səid Həkim və Hüseyn Vəhid Xorasani kimi Şiə alimləri bu hədisi həsən və ya səhih hesab etmişlər.

Hədisin Aşura ədəbiyyatındakı yeri

Rəyyan ibn Şəbibin hədisi yas tutmaqla bağlı ən məşhur hədislərdən biri hesab olunur.^[1] Bu hədis Məhərrəm ayı, Kərbəla hadisəsi və Hüseyn ibn Əli (ə) üçün ağlamağın və əzadarlıq etməyin savabı haqqındadır. Adətən, natiqlər və məddəhlar İmam Hüseynə (ə) ağlamağın vacibliyini qeyd etmək üçün bu hədisi və ya onun bəzi hissələrini oxuyurlar. Həmçinin bu hədisin parçaları Məhərrəm əzadarlığı ilə bağlı kitabələrin və parça yazılarının məzmunu üçün istifadə olunur. Bu hədis, Aşura şeirlərində də yer almışdır.

İmam Rza (ə) يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ
«Ey Şəbibin oğlu! Əgər ağlamaq istəyirsənsə, Hüseyn ibn Əliyə (ə) ağla. Həqiqətən, onu qoyun kimi kəsdilər.»

Rəyyan hədisi Əhli-beytin (ə) vilayətində olan möminlər üçün ümid mənbəyi və Allahın şiələrə və Əhli-beytin (ə) aşiqlərinə kiçik əməllər və ibadətlər müqabilində bol mükafat və savablar bəxş etməsi ilə onlara lütfünün bir əlaməti hesab edilmişdir.^[2]

Hədisin Məzmunu

Rəyyan ibn Şəbib hədisində qeyd olunan mövzular^[3] bunlardır:

Məhərrəm ayının ilk günü əmələləri: Bu hədisdə, Məhərrəm ayının ilk günü oruc tutma və duaların qəbul olunması ilə bağlı məsələlərə toxunulmuşdur. Məsələn, Həzrət Zəkəriyyanın (ə) duasının qəbul olduğu gün olaraq qeyd edilir.^[4] Seyid ibn Tavus, bu hədis və digər hədislərə əsaslanaraq, oruc tutmağı Məhərrəm ayının ilk gününün əməllərindən biri olaraq göstərmiş və bu günü duanın qəbul olunması üçün uyğun zamanlardan biri saymışdır.^[5]

İmam Rza (ə) يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ يَكُونَ لَكَ مِنَ الثَّوَابِ مِثْلَ مَا لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ فَقُلْ مَتَى ذَكَرْتَهُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً
«Ey Şəbibin oğlu! Əgər Hüseyn ibn Əli (ə) ilə birlikdə şəhid olanların savabı kimi bir savaba nail olmaq istəyirsənsə, onu hər xatırladıqda belə de: “Kaş mən də onlarla birlikdə olaydım və böyük səadətə nail olaydım.”»

Məhərrəm ayının hörmətinin sındırılması: Bu hədisdə, Peyğəmbərin (s) hörmətinin qorunmadığı, nəslinin qətlə yetirildiyi və qadınlarının əsir götürüldüyü bildirilir. Halbuki, cahiliyyət dövründə insanlar Məhərrəm ayının hörmətini qoruyur, zülm və müharibə etməkdən çəkinirdilər.^[6]
Hüseyn (ə) üçün ağlamağa əmr: Hədisin bir hissəsində, Rəyan bin Şəbibə deyilir ki, əgər bir şey üçün ağlamaq istəyirsənsə, Hüseyn ibn Əli (ə) üçün ağla, çünki onu qoyun kimi qurban kəsdilər. Həmçinin, göylərin və yerin Hüseynin şəhadətinə ağladığı, göydən qan və qırmızı torpaq yağıldığı bildirilir.^[7]
Rəyyana ünvanlanmış bu hədisin bir hissəsində deyilir ki, əgər bir şey üçün ağlamaq istəyirsənsə, qoyun kimi qurban kəsilən Hüseyn ibn Əli (ə) üçün ağla. Həmçinin deyilir ki, göylər və yer onun şəhadətinə ağladı, göydən qan və qırmızı toz yağdı.^[8]
İmam Hüseyn (ə) üçün ağlamağın fəziləti: Bu hədisdə bütün günahların bağışlanması, İmam Hüseyn (ə) üçün əzadarlıq zamanı ağlamağın və yanaqlardan axan göz yaşlarının savabı qeyd olunur.^[9]

İmam Hüseyni (ə) ziyarət etmək tövsiyəsi: İmam Rza (ə) Rəyyana tövsiyə etdi ki, əgər Allahla pak və günahsız şəkildə görüşmək istəyirsə, İmam Hüseyni (ə) ziyarət etsin.^[10]
Hüseynin (ə) qatillərinə lənət oxumaq: Hədisdə deyilir ki, ey Şəbibin oğlu! Əgər Peyğəmbərlə (s) birlikdə Cənnət evlərində olmaq istəyirsənsə, İmam Hüseynin (ə) qatillərinə lənət oxu.^[11]
Dörd min mələyin İmam Hüseynin (ə) köməyinə gəlməsi: Hədisə görə, Hüseynə (ə) kömək etmək üçün dörd min mələk yerə endi, lakin onlara icazə verilmədi. Onlar, İmam Zamanın (ə.f) qiyamına qədər İmam Hüseynin (ə) məzarının yanında narahat və qəmgin halda qaldılar. Həmçinin “Ya Ləsarətil-Hüseyn” şüarı ilə onun köməkçiləri arasında olacaqlar.^[12]
Əhli-Beytin (ə) sevincində sevinmək və qəmində kədərlənmək ilə bağlı göstəriş: Hədisin sonlarına yaxın, Rəyyan ibn Şəbibə deyilir ki, ey Şəbibin oğlu! əgər Əhli-Beytlə (ə) Cənnətin yüksək mərtəbələrində olmaq istəyirsənsə, bizim kədərimizdə kədərlən, sevincimizdə isə sevin və bizim vilayətimizi qəbul et. Çünki qiyamətdə bir kəs, daşı belə, sevərsə, onunla birgə olacaqdır.^[13]

Hədisin mənbələri və etibarlılığı

Şeyx Səduq “Uyunu Əxbarir-Rza”^[14] və “əl-Əmali”^[15] kitablarında bu hədisi Məhəmməd ibn Əli Maciləvəyhdən, Əli ibn İbrahim Qummidən, atası İbrahim ibn Haşimdən, Rəyyan ibn Şəbibdən, İmam Rzadan (ə) nəql etmişdir. Seyid ibn Tavusun “Əl-İqbal”^[16], Şeyx Hürr Amulinin “Vəsailuş-Şiə”,^[17] Əllamə Məclisinin “Biharul-Ənvar”^[18] və Abdullah Bəhrani İsfahaninin (hicri 1148-ci ildə vəfat etmişdir)^[19] “Əvalimul-ulum vəl-maarif" kimi başqa əsərlər də bu hədisi “Uyun” və “Əmali” kitablarından nəql etmişlər.

Məhəmməd Təqi Məclisi^[20] bu hədisi Həsən hesab etmişdir. “Sahibi Hədaiq” və Seyid Məhəmməd Səid Həkim kimi bəzi alimlər isə onu Səhih saymışlar.^[21] Bu hədisin sənədi “Mosuətu Əhadisi Əhlil-Beyt” kitabında da etibarlı hesab edilmişdir.^[22] Hüseyn Vəhid Xorasani^[23] və bəzi tədqiqatçılar^[24] hədisin ravilərini siqə (etibarlı) və İmamiyyə Şiəsi hesab etmiş, buna görə də bu hədisin etibarlı olduğunu bildirmişlər. Bu hədisin mötəbər olduğunu təsdiq edən başqa bir dəlil isə onun İbrahim ibn Haşimin ”Ən-Nəvadir” kitabında mövcud olmasıdır.^[25]

Hədisin mətni

Mətn

Mətn və Tərcümə

Tərcümə

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الرَّيَّانِ بْنِ شَبِيبٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى الرِّضَا فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فَقَالَ يَا ابْنَ شَبِيبٍ أَ صَائِمٌ أَنْتَ قُلْتُ لَا

فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي دَعَا فِيهِ زَكَرِيَّا رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَنَادَتْ زَكَرِيَّا وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى‏ فَمَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ اللَّهُ لِزَكَرِيَّا

ثُمَّ قَالَ يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنَّ الْمُحَرَّمَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِي كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يُحَرِّمُونَ فِيهِ الظُّلْمَ وَ الْقِتَالَ لِحُرْمَتِهِ فَمَا عَرَفَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ حُرْمَةَ شَهْرِهَا وَ لَا حُرْمَةَ نَبِيِّهَا لَقَدْ قَتَلُوا فِي هَذَا الشَّهْرِ ذُرِّيَّتَهُ وَ سَبَوْا نِسَاءَهُ وَ انْتَهَبُوا ثَقَلَهُ فَلَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِكَ أَبَداً

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ شَبِيهُونَ

وَ لَقَدْ بَكَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِهِ وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُمْ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ يَقُومَ الْقَائِمُ فَيَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْنِ‏

يَا ابْنَ شَبِيبٍ لَقَدْ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ لَمَّا قُتِلَ جَدِّيَ الْحُسَيْنُ أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ بَكَيْتَ عَلَى الْحُسَيْنِ حَتَّى تَصِيرَ دُمُوعُكَ عَلَى خَدَّيْكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً قَلِيلًا كَانَ أَوْ كَثِيراً

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ الْحُسَيْنَ

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَسْكُنَ الْغُرَفَ الْمَبْنِيَّةَ فِي الْجَنَّةِ مَعَ النَّبِيِّ فَالْعَنْ قَتَلَةَ الْحُسَيْنِ

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ يَكُونَ لَكَ مِنَ الثَّوَابِ مِثْلَ مَا لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ فَقُلْ مَتَى ذَكَرْتَهُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ مَعَنَا فِي الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنَا وَ عَلَيْكَ بِوَلَايَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلًا أَحَبَّ حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الرَّيَّانِ بْنِ شَبِيبٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى الرِّضَا فِي أَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فَقَالَ يَا ابْنَ شَبِيبٍ أَ صَائِمٌ أَنْتَ قُلْتُ لَا^[26]

Məhəmməd ibn Əli Maciləveyh Əli ibn İbrahim ibn Haşimdən, o da atasından, atası isə Rəyyan ibn Şəbibdən nəql edir. Rəyyan ibn Şəbib deyir:

Məhərrəm ayının ilk günü İmam Rzanın (ə) hüzuruna getdim. Həzrət buyurdu: — Oruc tutmusan? Ərz etdim:

— Xeyr.

فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْيَوْمَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي دَعَا فِيهِ زَكَرِيَّا رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَنَادَتْ زَكَرِيَّا وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى‏ فَمَنْ صَامَ هَذَا الْيَوْمَ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ كَمَا اسْتَجَابَ اللَّهُ لِزَكَرِيَّا

Buyurdu:

— Bu gün Zəkəriyya (ə) Rəbbinə dua edərək belə dedi: «Pərvərdigara! Mənə pak və saleh bir övlad bəxş et. Həqiqətən, Sən duaları eşidənsən». (Ali-İmran, 38) Allah onun duasını qəbul etdi və mələklərə əmr etdi ki, mehrabda namaz qılan Zəkəriyyaya belə müjdə versinlər: «Allah sənə Yəhyanı müjdə verir».

Beləliklə, hər kəs bu günü oruc tutub, sonra dua etsə, Allah Zəkəriyyanın (ə) duasını qəbul etdiyi kimi, onun duasını da qəbul edər.

ثُمَّ قَالَ يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنَّ الْمُحَرَّمَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذِي كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يُحَرِّمُونَ فِيهِ الظُّلْمَ وَ الْقِتَالَ لِحُرْمَتِهِ فَمَا عَرَفَتْ هَذِهِ الْأُمَّةُ حُرْمَةَ شَهْرِهَا وَ لَا حُرْمَةَ نَبِيِّهَا لَقَدْ قَتَلُوا فِي هَذَا الشَّهْرِ ذُرِّيَّتَهُ وَ سَبَوْا نِسَاءَهُ وَ انْتَهَبُوا ثَقَلَهُ فَلَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِكَ أَبَداً

Sonra buyurdu: — Ey İbn Şəbib! Məhərrəm elə bir aydır ki, cahiliyyət dövründə insanlar onun hörmətinə görə zülmü və müharibəni haram hesab edirdilər. Lakin bu ümmət nə onun hörmətini, nə də öz Peyğəmbərinin (s) hörmətini qorudu. Bu ayda Peyğəmbərin övladlarını öldürdülər, qadınlarını əsir etdilər və əşyalarını qarət etdilər. Allah onların bu əməllərini heç vaxt bağışlamasın!

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ كُنْتَ بَاكِياً لِشَيْ‏ءٍ فَابْكِ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَإِنَّهُ ذُبِحَ كَمَا يُذْبَحُ الْكَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ شَبِيهُونَ

Ey İbn Şəbib! Əgər ağlamaq istəyirsənsə, Hüseyn ibn Əli ibn Əbu Talibə (ə) ağla. Çünki onu qoyun kəsildiyi kimi qətlə yetirdilər. Onunla birlikdə yaxınlarından on səkkiz nəfər şəhid edildi ki, yer üzündə onların misli görünməmişdi.

وَ لَقَدْ بَكَتِ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَ الْأَرَضُونَ لِقَتْلِهِ وَ لَقَدْ نَزَلَ إِلَى الْأَرْضِ مِنَ الْمَلَائِكَةِ أَرْبَعَةُ آلَافٍ لِنَصْرِهِ فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُمْ فَهُمْ عِنْدَ قَبْرِهِ شُعْثٌ غُبْرٌ إِلَى أَنْ يَقُومَ الْقَائِمُ فَيَكُونُونَ مِنْ أَنْصَارِهِ وَ شِعَارُهُمْ يَا لَثَارَاتِ الْحُسَيْنِ‏

Yeddi göy və yer onun şəhadətinə görə ağladı. Dörd min mələk ona yardım etmək üçün yerə endi, lakin ilahi təqdir belə olmadı. Onlar Qaim (ə) zühur edənədək onun qəbrinin yanında pərişan və dağınıq halda qalacaqlar. Onlar Qaimin (ə) köməkçilərindən olacaqlar və şüarları belə olacaq: «Ya lə-saratil-Hüseyn!» — «Hüseynin intiqamını almaq üçün!»

يَا ابْنَ شَبِيبٍ لَقَدْ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّهُ لَمَّا قُتِلَ جَدِّيَ الْحُسَيْنُ أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ دَماً وَ تُرَاباً أَحْمَرَ

Ey İbn Şəbib! Atam öz atasından, o da babasından mənə xəbər verdi ki, babam Hüseyn (ə) şəhid ediləndə göydən qan və qırmızı torpaq yağdı.

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ بَكَيْتَ عَلَى الْحُسَيْنِ حَتَّى تَصِيرَ دُمُوعُكَ عَلَى خَدَّيْكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتَهُ صَغِيراً كَانَ أَوْ كَبِيراً قَلِيلًا كَانَ أَوْ كَثِيراً

Ey İbn Şəbib! Əgər Hüseynə (ə) elə ağlasan ki, göz yaşların yanaqlarından süzülsün, Allah etdiyin bütün günahları — istər kiçik, istər böyük, istər az, istər çox olsun — bağışlayar.

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا ذَنْبَ عَلَيْكَ فَزُرِ الْحُسَيْنَ

Ey İbn Şəbib! Əgər Allahın hüzuruna pak və günahsız halda getmək istəyirsənsə, Hüseyni (ə) ziyarət et.

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَسْكُنَ الْغُرَفَ الْمَبْنِيَّةَ فِي الْجَنَّةِ مَعَ النَّبِيِّ فَالْعَنْ قَتَلَةَ الْحُسَيْنِ

Ey İbn Şəbib! Əgər Peyğəmbərlə (s) birlikdə cənnətin yüksək otaqlarında olmaq istəyirsənsə, Hüseynin (ə) qatillərinə lənət et.

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ يَكُونَ لَكَ مِنَ الثَّوَابِ مِثْلَ مَا لِمَنِ اسْتُشْهِدَ مَعَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ فَقُلْ مَتَى ذَكَرْتَهُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً

Ey İbn Şəbib! Əgər Hüseyn ibn Əli (ə) ilə birlikdə şəhid olanların savabına bənzər savaba sahib olmaq istəyirsənsə, onu xatırladığın zaman belə de: «Kaş mən də onlarla birlikdə olaydım və böyük qurtuluşa nail olaydım».

يَا ابْنَ شَبِيبٍ إِنْ سَرَّكَ أَنْ تَكُونَ مَعَنَا فِي الدَّرَجَاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنَانِ فَاحْزَنْ لِحُزْنِنَا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنَا وَ عَلَيْكَ بِوَلَايَتِنَا فَلَوْ أَنَّ رَجُلًا أَحَبَّ حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

Ey İbn Şəbib! Əgər cənnətin yüksək dərəcələrində bizimlə birlikdə olmaq istəyirsənsə, bizim kədərimizə kədərlən, sevincimizə sevin və bizim vilayətimizə bağlı ol. Çünki insan bir daşı belə sevsə, Allah Qiyamət günü onu həmin daşla birlikdə məhşur edər.

Məhəmməd ibn Əli Maciləveyh Əli ibn İbrahim ibn Haşimdən, o da atasından, atası isə Rəyyan ibn Şəbibdən nəql edir. Rəyyan ibn Şəbib deyir: Məhərrəm ayının ilk günü İmam Rzanın (ə) hüzuruna getdim. Həzrət buyurdu: — Oruc tutmusan? Ərz etdim: — Xeyr.

Buyurdu: — Bu gün Zəkəriyya (ə) Rəbbinə dua edərək belə dedi: «Pərvərdigara! Mənə pak və saleh bir övlad bəxş et. Həqiqətən, Sən duaları eşidənsən». (Ali-İmran, 38) Allah onun duasını qəbul etdi və mələklərə əmr etdi ki, mehrabda namaz qılan Zəkəriyyaya belə müjdə versinlər: «Allah sənə Yəhyanı müjdə verir». Beləliklə, hər kəs bu günü oruc tutub, sonra dua etsə, Allah Zəkəriyyanın (ə) duasını qəbul etdiyi kimi, onun duasını da qəbul edər.